Het volgende heb ik van sjaykh Galal al Jihany en ustadh Usama al Hamwi hafizahuma Allah geleerd omtrent dit onderwerp:
Wanneer een scheiding is uitgesproken door een niet-moslim rechter dan heeft dit geen waarde vanuit een Islamitisch perspectief, zijn uitspraak is niet rechtsgeldig. Wanneer de echtgenoot echter akkoord gaat met zijn uitspraak is het een geldige scheiding (vanuit de Islam). Niet omdat de niet-moslim rechter het uitsprak, maar omdat de echtgenoot ermee akkoord gaat.
Wanneer een moslim rechter, op basis van de sharia’, een uitspraak doet is het echter wel bindend.
Wij hebben in onze situatie geen Islamitische rechter. Wat wij moeten doen is dat we een betrouwbare geleerde aanstellen die als rechter zal functioneren in de gemeenschap, wie dus ook scheidingen uitspreekt. Elhamdulillah die hebben we ook hier in NL.
Zusters welke wettelijk gescheiden zijn, waarmee hun man akkoord is gegaan, zijn Islamitisch gezien ook gescheiden. In het geval dat hun echtgenoot niet akkoord was gegaan met de uitspraak van de rechter kunnen deze zusters naar een betrouwbare geleerde gaan, welke vanuit hun functie een scheiding kunnen uitspreken. Op de achtergrond weet ik dat er een organisatie wordt opgezet voor dit soort zaken, een soortgelijke functie als de Sharia rechtbanken in Engeland.