Het is belangrijk om een aantal zaken goed te begrijpen alvorens ik inhoudelijk op het punt van de zuster in ga. Als we dit niet goed begrijpen, ben ik bang dat de rest ook mis zal gaan.
1. De Qur’an is het Boek welke als leiding naar de wereld is verstuurd. Zo zegt Allah swt in surah al Baqarah:
ذٰلِكَ الكِتابُ لا رَيبَ ۛ فيهِ ۛ هُدًى لِلمُتَّقينَ
‘Dat is het boek, waar geen enkel twijfel over bestaat, een leidraad voor de Godsvrezenden’
Zodoende haalt iedereen die de Qur’an leest er profijt uit, al is het alleen de beloning welke men ontvangt voor het reciteren ervan.
2. Betreffende de oordelen in de Qur’an, het begrijpen hiervan en het uit de Quran halen is alleen weggelaten voor de geleerden. Wij als leken kunnen dit niet doen, simpelweg omdat we de tools hiervoor niet hebben.
3. Zuster geeft aan dat zij de vertaling van de Qur’an leest. Het is belangrijk om te weten dat de ‘vertaling’ van de Qur’an eigenlijk de vertaling van de interpretatie van iemand is. Zodoende zal mens begrip van de Qur’an, gebaseerd op de vertaling, altijd onvolledig zijn.
Laten we nu kijken naar de verplichting van het bedekken van de vrouw, zoals deze in de Qur’an staat. Allah zegt in de Qur’an, in surah Nur:
وَقُل لِلمُؤمِناتِ يَغضُضنَ مِن أَبصارِهِنَّ وَيَحفَظنَ فُروجَهُنَّ وَلا يُبدينَ زينَتَهُنَّ إِلّا ما ظَهَرَ مِنها
‘En zeg tegen de gelovige vrouwen dat ook zij iets van hun blikken terneergeslagen houden en hun kuisheid bewaken, en dat zij hun schoonheid niet tonen, behalve datgene wat daarvan zichtbaar is.’
Er zijn verschillende wijzen waarop dit vers wordt uitgelegd.
Het woord ‘schoonheid’ kent in de context van dit vers twee betekenissen. Het draait hier namelijk om de ‘schoonheid’ welke de vrouw kan dragen aan sieraden en de ‘natuurlijke’ schoonheid van de vrouw.
Vooral met betrekking tot sieraden wordt het in tweeen opgesplitst:
– Het uiterlijke ervan, welke dus getoond mag worden. Hier wordt verwezen naar de kohl op de ogen en ring aan de hand.
– Het verborgen ervan. Hier wordt bijv. de armband bedoelt, oorbellen voor de oren of ketting om de nek.
We zien dat het woord ‘schoonheid’ wordt gebruikt in de vertaling, dit mogen zij niet tonen. In de Quran wordt het woord الزينة (schoonheid) gebruikt. Dit wordt uitgelegd als hetgeen waarmee de vrouw haar zelf mooier maakt aan sieraden.
Wat er hier wordt bedoeld met schoonheid zijn de plekken van schoonheid, aangezien het zien van een sieraad op zichzelf toegestaan is. Met andere woorden, de ‘ledemaat’ waarop de schoonheid van de vrouw zich bevindt, moet bedekt worden – behalve datgeen dat daarvan zichtbaar is. Hetgeen dat zichtbaar is aan schoonheid op de vrouw is de kohl op haar gezicht en de ring aan haar hand. Dit is de ‘schoonheid’ welke zij draagt, en dan wordt er niet zozeer de sieraden zelf bedoelt maar de plekken waarop zij zich bevinden. Het zichtbare, kohl op het gezicht, betekent dat het gezicht getoond mag worden en de ring aan de vinger betekent dat de plek ervan – namelijk de hand – getoond mag worden.
Een ander uitleg is dat hetgeen dat getoond wordt, het gezicht en de handen, de twee ledematen zijn welke de vrouw in ieder geval toont wanneer zij naar buiten gaat voor haar behoeften. In het bedekken hiervan is er een moeite voor de vrouw. Denk aan kopen/verkopen bijvoorbeeld, hierbij moet zij om zich heen kunnen kijken en de handen worden ook zichtbaar bij het afsluiten van transacties. De rest van de ledematen valt hier niet onder, de vrouw gebruikt ze niet in haar dagelijkse leven. Of beter gezegd, er is geen reden hiervoor. Over de voeten is er vervolgens meningsverschil, zoals vermeldt in een eerder antwoord.
Betreffende het haar kunnen we het verbod op het tonen ervan ook uit dit vers begrijpen. Wanneer we kijken naar de mogelijke versieringen welke de vrouw kan dragen, zijn er ook versieringen welke bedoeld zijn voor het haar van de vrouw. Echter is er geen reden om dit te vertonen in het dagelijkse leven en is er geen moeite in het verbergen hiervan, zodoende blijft het onder het verbod. Dit valt dus onder de ‘verborgen’ versiering welke ook verborgen hoort te blijven. Wanneer we kijken naar het gedeelte van het vers erna, namelijk:
وَليَضرِبنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلىٰ جُيوبِهِنَّ
‘Laat hen hun hoofdbedekking over hun boezems dragen’
Het is hier belangrijk om de context van dit vers te begrijpen. In de tijden van onwetendheid (voor de Islam) droegen de vrouwen hun kledij zodanig dat onder andere hun boezem zichtbaar was, maar ook mogelijk een gedeelte van hun haar. Het kledingstuk viel naar achter toe, hun rug werd dus bedekt. Vervolgens kwam het gebod van Allah om de voorkant te bedekken.
Met andere woorden, zoals ibn Kathir het vermeldt; de vrouwen kunnen niet hetgeen zij hebben aan schoonheid tonen – aan vreemden – behalve hetgeen dat zij niet kunnen verbergen. Hieronder valt dus ook, zoals in shaa Allah hiervoor duidelijk is geworden, het haar van de vrouw.
Dit is een korte blik in hetgeen de tafsier geleerden op basis van dit vers. Zo zijn er naast dit nog vele andere bewijzen, zoals de overlevering van de Profeet صلى الله عليه و سلم:
يَا أَسْمَاءُ إِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا بَلَغَتِ الْمَحِيضَ لَمْ تَصْلُحْ أَنْ يُرَى مِنْهَا إِلاَّ هَذَا وَهَذَا ” . وَأَشَارَ إِلَى وَجْهِهِ وَكَفَّيْهِ
‘O Asma (zus van hz Aisha), wanneer de vrouw haar menstruatie bereikt (volwassen wordt) kan er van haar niets gezien worden behalve dit en dit’ Hij wees vervolgens naar zijn gezicht en zijn handen’.
Naast de verschillende bewijzen, is er ook de consensus van de moslims sinds de dag dat het verplicht wordt tot de laatste dag, en behoort het ook de zaken welke noodzakelijk gekend moeten zijn van ons geloof. Zo zei de Profeet صلى الله عليه و سلم:
إِنَّ أُمَّتِي لَنْ تَجْتَمِعَ عَلَى ضَلاَلَةٍ
‘Mijn gemeenschap zal niet samenkomen op een dwaling’.
Indien er verdere vragen zijn, horen we het graag in shaa Allah. Ik heb geprobeerd om vooral op de vers zelf te focussen om het gebod op het bedekken van het haar te tonen. Naast deze vers zijn er nog vele andere bewijzen echter.
Allahu ‘alem.