Intentie houdt in dat iemand vastberaden is om een daad te verrichten, en de plaats hiervan is in het hart. Dat is de plek waar intentie wordt geformuleerd en waar rekening mee wordt gehouden.
Het vervolgens vertolken hiervan middels de tong (dus het uitspreken van de intentie) is geen onderdeel daarvan. Echter, de geleerden geven aan dat het iets goeds is om te doen. Je moet het voorstellen als een soort ‘reminder’ voor wat je precies gaat doen, vooral in gevallen wanneer je het druk hebt.
Wat als u een vrijwillig gebed afbreekt?
Vrijwillig gebed afbreken: wat zegt de Hanafi-wetschool?