Naar de inhoud
Stel uw vraag

VragenbankKoran, dua en dhikr

Is het toegestaan om zulke duʿā’s te verrichten tijdens het gebed volgens de Hanafi-madhhab?

De vraag

Ik heb verschillende uitspraken gehoord over of het toegestaan is binnen de Hanafi wetschool om tijdens het gebed verschillende duʿā’s te verrichten, zoals in de rukūʿ, op de zitplaats tussen de twee sujūd, en in de sujūd zelf. Mag je in zulke momenten bijvoorbeeld duʿā’s reciteren die door profeten zijn gedaan en die ook in de Qurʾān genoemd worden, of adhkār die overgeleverd zijn dat de profeet ﷺ ze deed tijdens zijn gebed?

Bijvoorbeeld de volgende bekende duʿāʾ:

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَاهْدِنِي، وَعَافِنِي، وَارْزُقْنِي
Allāhumma-ʾghfir lī, warḥamnī, wahdinī, wa-ʿāfinī, warzuqnī
O Allah, vergeef mij, heb genade met mij, leid mij, schenk mij gezondheid en welzijn, en voorzie mij.

Deze is overgeleverd door Ibn ʿAbbās in Sunan Abī Dāwūd (ḥadīth 850).

Is het toegestaan om zulke duʿā’s te verrichten tijdens het gebed volgens de Hanafi-madhhab? Wordt dit aanbevolen, afgeraden (makrūh), of is het buiten de Sunnah? En geldt dit voor alleen de Sunnah-gebeden of ook voor de farḍ-gebeden?

En wat als je zulke duʿā’s toch heel graag wilt reciteren in je Sunnah- en farḍ-gebeden? Heeft dat dan invloed op de geldigheid van je ṣalāh binnen de Hanafi wetschool?

Daarnaast: mag je zulke duʿā’s ook doen als je achter een imam bidt? En hoe zit het als je zelf imam bent, mag je deze duʿā’s dan hardop of zachtjes reciteren?

Tot slot: hoe zit het met het reciteren van zulke duʿā’s tijdens het witr-gebed, aangezien dat binnen de Hanafi-madhhab als wājib wordt beschouwd?

Een extra vraag hierbij is of je ook je eigen duʿā’s mag toevoegen, en zo ja: moet dat in het Arabisch zijn, of mag dat ook in je eigen taal?

Het antwoord

Het is belangrijk om goed te begrijpen dat een wetschool een methodiek is, een raamwerk aan de hand waarvan verschillende interpretaties uit de bronnen achterhaald kan worden.

Dit is belangrijk om te weten omdat de interpretatie van het gebed van de Profeet ﷺ volgens de Hanafi wetschool stelt dat er tussen de sajda, in de sajda of wanneer men terugkeert van de ruku’ er geen dua’ is. Volgens ons behoort dit niet tot de wijze hoe de Profeet ﷺ zijn verplichte gebeden verrichte. De bewijzen welke iets anders aanduiden, interpreteren wij als dat het om de nachtgebeden gaat. Met andere woorden, de overleveringen aangaande dua tijdens sajda bijvoorbeeld hebben betrekking op de vrijwillige gebeden. Dit wordt op basis van andere bewijzen onderbouwd.

Dat gezeggend hebbend, is het in ieder geval niet afgeraden om dit te doen en heeft het geen invloed op geldigheid van het gebed, ongeacht of dit een fard of wajib gebed is. Er is enige ruimte hierin. Voor de imam die een gemeenschap leidt echter is het wel afgeraden, omdat dit leidt tot een langer gebed en dit op zich weer een reden kan zijn dat men het gebed niet wil bijwonen. De geleerden houden ook hier rekening mee.

Wanneer het in het gebed wordt gereciteerd is dit zachtop.

In het algemeen is het verboden om in het gebed dua te doen in een ander taal dan in het Arabisch.

Allahu ‘alem

Bronnen:
Raddul Muhtar
Minhatul Khaliq ‘ala Bahr Raiq

Meer over dit onderwerp

Naar de vragenbank

Naar de vragenbank